Gisternacht liep ik weer eens langs Schijnheilig zaliger en nog steeds stond er een bewaker de boel in de gaten te houden. Dit keer met een witte jeep in de steeg tegenover het pand. Nieuwsgierig naar zijn verhaal trok ik de stoute schoenen aan en vroeg aan hem of en zo ja wat hij aan het bewaken was. Dat pand dus.
Vol ongeloof vroeg ik waaróm hij dat dan aan het bewaken was. Daarop vertelde hij dat het pand was gekraakt en onlangs ontruimd, maar dat men bang was dat er een herkraak zou worden gepleegd. Maar krijg je dan geen gedonder met de politie als je hier zo de hele nacht met een auto staat, vroeg ik hem. Daarop liet hij de gele ontheffingskaart zien achter de voorruit van de jeep. De politie is wel heel erg soepel, repliceerde ik. Maar natuurlijk, bewaking inhuren is voor alle partijen goedkoper dan de ME inzetten, zei hij met een knipoog. Op dat moment zag ik dat hij zo'n bewakers-insigne had.
Ik grinnikte maar wat.
Om aan dit nachtelijke onderonsje een eind te breien vroeg ik aan de beste man of het niet geestdodend was, avond na avond een leeg pand bewaken. Met een wijds gebaar antwoorde hij luchtig dat hij zich niet hoefde te vervelen, doelend op de horden laveloze dames en heren die voortdurend voorbij strompelden. En maandag beginnen ze toch al met de verbouwing, besloot hij op een vertrouwelijke toon.
Ik wenste hem nog een fijne nacht.

